Fantastische finale in Doesburg

Na optredens in Tonden op het Oranjefeest begin juni en Leuvenheim op 8 juni spoeden we ons op vrijdag 13 juli aan het begin van de avond richting Doesburg.
Het 'Doesburg Binnenste Buiten' festival trekt vooral veel volk vanwege de vele kraampjes waar mensen langs slenteren.
Verder zijn er een paar podia, op één ervan staat een zanger Nederlandse nummers met een bandje mee te zingen.
Helemaal zuiver klinkt het niet maar ja hij moet de stemming erin brengen.

We spelen vanaf 19 uur op een viertal plekken in het centrum. De optredens lopen lekker, niks op aan te merken, er blijven redelijk wat mensen staan,
de muziek klinkt als een huis, we zijn met zo'n twintig Pretbanders dus genoeg mensen om flink herrie te maken en nog meer plezier.
Kortom het lijkt een goed festival waar we onze naam eer aan doen.

Officieel moeten/mogen we spelen tot half tien. Rond die tijd zit de energie er nog goed in en is er eigenlijk niemand die er al genoeg van heeft.
Bovendien hebben we de Zeemans medley nog niet gespeeld en vraagt de winkel met dezelfde naam erom dat nummer ervoor te spelen.

Even slaat na dat nummer de twijfel toe: laten we het hierbij of spelen we nog een liedje.
Aangezien er een paar kinderen staan te kijken zetten we ons enige K3 nummer (OyaLele) nog maar eens in.
Tijdens dat nummer verzamelen zich steeds meer mensen om ons heen,
in de verte hebben de mensen op het terras en bij de bar zich omgedraaid onze kant op, applaus klinkt.

Dit smaakt naar meer! Het lijkt een echte finale te worden.
Oké, voor de kids die er staan onze 'Kinderen voor kinderen medley'. Mensen zingen mee! Er komt steeds meer volk,
het wordt al een beetje schemerig op deze eerste echte zomeravond sinds lange tijd.

Dus de beuk erin met 'Kopje koffie/Kom van dat dak' af. Alle instrumenten, vooral slagwerk en klarinetten, draaien rondjes in de lucht,
ook naast me zie ik een sax cirkels maken, het swingt, het zit vol energie. Het vonkt en dat slaat over op de mensen die staan kijken.
Je ziet ze denken: dit is een prettig gestoord clubje muziekanten! We brengen de sfeer nog wat verder met 'Zwemmen zonder slip' wat ook weer aanslaat!

Wat doen we nu? Het publiek gaat nog niet weg. Moeders? Het dorp? Firehouse? Weet je wat? We doen ze alle drie!
Thijs blaast in Moeders zijn solo alsof zijn leven er vanaf hangt. Het hele publiek zingt mee, kinderen staan te dansen.

'Het Dorp' dan, het zware werk naar voren: Tonnie op trombone en John op bariton nemen het voortouw.
Eerst het rustige sfeervolle stuk en daarna de overgang naar het snelle waar iedereen staat te springen en zich gek te blazen om het tempo bij te houden.

Met Firehouse sluiten we af, in een lange rij door het publiek dat een van onze meest energieke optredens heeft gezien. Een fantastische finale!

Bob Koster, 13 juli 2007