Wederom de 1e prijs in Mijdrecht!
Hoewel sommigen nog moe waren van het feest dat we de week ervoor in Zutphen hadden gemaakt, mochten we op 18 september alweer aan de bak. Dit keer was het niet om de hoek en moesten we een reis maken van een uur naar het westen van het land. Daar vond in het gezellige Mijdrecht de 8ste Mijdrechtse Dweildag plaats. Het jaar daarvoor hadden we daar de 1ste prijs van de leutklasse in de wacht gesleept en het was dus aan ons de taak om deze te verdedigen!
De wekker ging erg vroeg en om 9:30 konden we dan vertrekken. Of het kwam door de enthousiaste verhalen van het jaar daarvoor weet ik niet, maar dit jaar waren we vertegenwoordigd met een mooie grote groep van 19 man. Eenmaal in Mijdrecht aangekomen was het snel de koffers uitpakken, want het defilé begon al bijna. Hier werden alle orkesten met een leuk verhaaltje aangekondigd en konden zij een nummertje spelen. Als leuke inkomer speelden wij ‘Coupe Soleil’ van de Sjonnies. Het was als een soort ochtendgymnastiek, want iedereen kon lekker bewegen en rennen. Ook werd er aandachtig gekeken naar wie de andere clubs waren in de leutklasse, maar het bleek dat er maar één ander orkest in de Leutklasse meespeelde. Erg jammer, want een beetje competitie is natuurlijk altijd wel leuk. Tegenstanders of niet, de Pretband doet zijn ding wel en er volgden een aantal leuke optredens.
Nieuw was de gepimpte bolderkar met vlaggenhouder, confettikist en een plaats waar bordjes konden staan. De multomap van Stijn is namelijk de kast ingegaan en er zijn leuke bordjes voor in de plaats gekomen met teksten als “Inhaken”, “Hakkuuuh” en “had ik maar oordoppen bij me…” Deze sloegen goed aan bij het publiek en er werd volop meegedaan. Ook de kleinsten werden niet vergeten en konden tijdelijk met een sambabal of iets dergelijks meedoen.
Er werden leuke nummers gespeeld en tijdens de 4 blokjes heb ik geen één keer hetzelfde nummer voorbij horen komen. Dat mag ook wel, want met een repertoire van ruim 40 nummers is er genoeg keus. Na een grootse kakofonie, oftewel een finale, met alle orkesten was daar de prijsuitreiking. Iedereen werd bedankt voor hun inzet en na een lange toespraak kwam dan eindelijk het antwoord: wederom was het ons gelukt en hadden we de 1ste prijs in de wacht weten te slepen. De jury, bestaande uit maar liefst 7 man, was zeer lovend. Bijna alleen maar achten en negens in het juryrapport dat ook voorzien was van leuke commentaren.
Een voorbeeld daarvan over het repertoire is: “Lekker swingend. Voor het publiek herkenbaar.” of over de uitstraling: “Straalt veel energie uit. Fijn om naar te kijken.” Extra leuk was dat er veel mensen uit het publiek naar ons toekwamen om te zeggen dat ze het leuk vonden om naar ons te kijken, want daar doe je het uiteindelijk voor. We konden met een voldaan gevoel weer terugkeren naar Brummen: een leuke dag, lekker weer, een publiek dat uit zijn dak ging en misschien wel belangrijker: een Pretband die uit zijn dak ging. Bovendien hadden we nog een prachtig juryrapport op onze zak met veel positieve commentaren, maar ook met een aantal tips, die er natuurlijk ook moeten zijn. We gaan kijken wat we eraan kunnen doen om het nog leuker te maken en wie weet staan we er volgend jaar weer in de Leut- of misschien wel Wedstrijdklasse…
Han Spee, marching baritonist van de Pretband.